BAĞIMSIZ MECLİS ARŞİVİResmî kaynak. Açık yöntem.
meclis.orgmeclis.orgMECLİS’İN AÇIK HAFIZASI
← Birleşimdeki bağlamı gör
28. DÖNEM / 4, 5. YASAMA YILI / GENEL KURUL

RAHMİ AŞKIN TÜRELİ

İzmir · 21 Ekim 2026 · 9. Birleşim

Bu kayıt otomatik ayrıştırılmış bir konuşma parçasıdır. Önceki ve sonraki sözlerle birlikte okumak için birleşim bağlamını açın.

Teşekkür ederim Sayın Başkan.

Değerli milletvekilleri, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.

Şimdi, tabii, dün başladık, geçen hafta, aslında öncesinde uzun zamandır kamuoyunda da tartışılıyor; önce Plan ve Bütçe Komisyonunda konuştuk, dünden itibaren de Genel Kurulda konuşuyoruz. Bugün, yarın muhtemelen görüşeceğiz. Ne konuşuyoruz? Temelde fon soygununu konuşuyoruz. Soygunun nasıl ortaya çıktığını, mekanizmalarının neler olduğunu, ortaya çıkmasında sorunların ne olduğunu, neden bunun önlenemediğini konuşuyoruz. Bunları konuşacağız, bunlar tabii ki önemli ama bunun altında ne var, neden bu koşullarda bu kadar büyük bir soygun ortaya çıktı ve engellenemedi? Aslında bunu konuşmak gerekiyor.

Şimdi, bakın, Sermaye Piyasası çok büyük iddialarla kuruldu. Tasarrufları yatırıma götüren temel kaynak bankacılık sistemidir ama Türkiye'de 1980 sonrası -ki aynı zamanda bu bankerler krizinin de olduğu, bankacılık krizlerinin de olduğu bir dönemdi- 1981'de Sermaye Piyasası Kanunu kabul edildi Mecliste, 1982'de Sermaye Piyasası Kurulu kuruldu, 1985'te o zamanki adıyla İstanbul Menkul Kıymetler Borsası kuruldu; çok büyük iddialarla kuruldu, tasarrufları yatırıma götürecek bir yapı, güzel bir yapı olsun diye ve başarılı işler de yaptı fakat bugün baktığımız zaman çok büyük bir çöküş var. Sadece Sermaye Piyasası Kurulunda değil, sermaye piyasasını düzenleyen diğer kurumlarda yani Borsa İstanbulda, Merkezi Kayıt Kuruluşunda, Takasbankta, BDDK'da -doğal olarak iç içe geçmiş- hepsinde müthiş bir çöküş var. Neden? Neden böyle bir çöküş oldu? Bunun temel nedeni şu: Kurumsal tahribat. AK PARTİ iktidarları döneminde Türkiye'de bürokrasi çöktü, tahrip oldu; müthiş bir kurumsal tahribat, müthiş bir kurumsal çöküş var. Türkiye'nin en önemli kurumları ya kapatıldı ya itibarsızlaştırıldı; Devlet Planlama Teşkilatı yok artık, Devlet Personel Başkanlığı yok, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü -ki kamu yönetimi alanında son derece önemliydi- yok, kapatıldı, TÜİK itibarsız. Türkiye'de, Allah aşkına, Türkiye İstatistik Kurumunun yaptığı bir tane istatistiğe güvenen biri var mı? Varsa çıksın söylesin, ben kimseyi görmedim; ne enflasyon hesabına güveniliyor ne işsizlik hesabına ne millî gelire, hiçbirine inanılmıyor. Hâlbuki bir ülkenin istatistik kurumu önemlidir, önce neyin nerede olduğunun bir fotoğrafını çekecek bize. Ondan sonra, biz de onun üzerine ne yapılması gerektiğini konuşacağız. Merkez Bankasının itibarı mı var? Kanunla kendisine verilmiş görev Türk lirasının itibarını korumak olan kurum, 2021 yılında Cumhurbaşkanının "Faiz sebep, enflasyon sonuç." tezini talimat kabul ederek -ki böyle bir şey iktisat literatüründe yok- faizi indirdi ve bugün hâlâ içinden çıkamadığımız yüksek enflasyon sürecine Türkiye'yi sürükledi. Yıllardan beri buradan çıkmaya çalışıyoruz, bütün ekonomi tahrip oldu. Yani bu çok ciddi bir yapıdır.

İki: Hiçbir liyakat yok. Bu kurumların, en önemli kurumların başında son derece liyakatsiz atamalar var. Temel atama kriteri siyasi yakınlık. Böyle bir şeyle nasıl bürokrasiyi çalıştıracaksınız? Bürokrasinin kendi mekanizmaları var; işe girişler, işte atama usulleri, yükselme usulleri, tüm bunların hepsi yok oldu. Bütün bunların üzerine Cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemi geldi, Cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemi bütün bunların hepsinin üzerine tüy dikti. Kuvvetler ayrılığı yok, denge ve denetim mekanizmaları yok; paralel kurumlar var, zaten bakanlıklar vardı, Cumhurbaşkanlığında politika kurulları kuruldu -ne iş yaptığını bilmiyoruz- bakan, başkanlıklar, ofisler, danışmanlar yani böyle bir yapı içinde Türkiye'nin bürokratik yapısının, kurumsal yapısının sağlıklı gitme şansı yok. Eskiden ne vardı? Üçlü kararname vardı. Herhangi bir yere biri atanacağı zaman ya da görevden alınacağı zaman ilgili bakan önerir, başbakan olur verir, Cumhurbaşkanı onaylardı; Cumhurbaşkanı onaylamadığı zaman o atama gerçekleşmezdi ya da yetki paralelliğinde görevden alınmazdı. Bakanlar, istisnalar dışında, seçilmiş milletvekilleri arasından atanırdı. Bakanlar Kurulu sorumlu olurdu ve o bakanlar hem kendilerini seçen vatandaşa karşı hem de Parlamentoda Parlamentoya karşı birçok mekanizmayla -gensoru da buna dâhildir- sorumlu olurdu.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

MECLİS’İN AÇIK HAFIZASI

Keşfet

Resmî kaynaklar ↗

Bağımsız arşiv · TBMM’nin resmî sitesi değildir.